Najlepszą i najwygodniejszą opcją jest komputerowa wersja mojego bloga, dlatego zachęcam do oglądania moich zdjęć na ekranie swojego komputera lub laptopa. Poza tym zdjęcia lepiej wyglądają na dużym ekranie, niż na małym wyświetlaczu w smartfonie, który nie odwzorowuje naturalnych kolorów (smartfony mają to do siebie, że kolory na zdjęciach są zbyt ciemne i przesadnie nasycone). Dodam, że wszystkie zdjęcia są w wysokiej rozdzielczości, więc podstrony ładują się dość długo – to jedyna wada mojego bloga. Pozdrawiam i życzę miłego oglądania zdjęć! ( • ‿ • )

O mnie

Moje zdjęcie
Nowa Sól, lubuskie, Poland
Jestem człowiekiem z dużym poczuciem humoru i szerokim wachlarzem zainteresowań, a do tego przyjaźnie nastawiony do ludzi, zwierząt i otaczającego nas świata.

Rośliny doniczkowe


Fotografia portretowa | Gatunki ptaków | Makrofotografia | Na łonie natury | Niebo i chmury | Nowa Sól | Psy i koty | Ptaki w locie | Ptaki wodne | Rośliny doniczkowe | Świebodzin | Wschody i zachody Słońca | Zdjęcia różne | Zdjęcia w jesiennej scenerii | Zdjęcia w zimowej scenerii | Zdjęcia zrobione bez wychodzenia z domu | Zdjęcia zrobione smartfonem



Witaj w miejscu, które powstało z miłości do wszystkiego, co zielone.

🍀🍀🍀

Kocham zieleń, bo wnosi ona w nasze życie nie tylko mnóstwo piękna, ale też spokój i harmonię. Rośli-ny stanowią również wyjątkowe dopełnienie estetyki każdego wnętrza domu i mieszkania. Moja przygo-da z roślinami doniczkowymi zaczęła się wiele lat temu, kiedy jeszcze mieszkałem w Świebodzinie (mo-je byłe miasto), ale wtedy nie przykładałem tak dużej wagi do ich pielęgnacji.

Dziś poświęcam znacznie więcej czasu i uwagi zielonym przyjaciołom, czyli roślinom domowym, które nie tylko zdobią moje skromne mieszkanie, ale są także dowodem na moją opiekuńczość oraz miłość, jaką okazuję moim zielonym przyjaciołom. Rośliny doniczkowe to moja miłość, która coraz bardziej wzbiera na sile. Stopniowo poszerzam swój zbiór i wiedzę niezbędną do ich pielęgnacji.

Nie ukrywam, że dość często rozmawiam z moimi zielonymi przyjaciółmi, a czasem nawet wchodzę w związek emocjonalny z taką czy inną rośliną domową. Być może zabrzmiało to nieco dziwnie, ale ja szybko przywiązuję się do roślin, podobnie jak do ludzi. Wiele osób twierdzi, że rośliny, do których się mówi, lepiej rosną. Nie jest to bezpodstawne. Rośliny reagują na ludzi, zapamiętują ich, a nawet wchodzą w związki emocjonalne z osobami, które o nie dbają. Udowodnił to dr Clive Backster, który już w latach 60-tych ubiegłego wieku prowadził w tym zakresie badania. Fenomen świadomości roślin badany jest do dziś i choć nikt nie potrafi go w pełni wyjaśnić, to wiemy już, że rośliny potrafią czuć i reagują na otoczenie, a dobrze traktowane odwdzięczają się szybszym wzrostem i nie tylko.

Wszystkie rośliny doniczkowe, które prezentuję na poniższych zdjęciach mojego autorstwa, zostały uporządkowane w kolejności alfabetycznej według ich nazw. Życzę miłego oglądania i czytania.

Amnesia Haze

Amnesia Haze jest odmianą konopi składającej się w 70% z genetyki sativa oraz w 30% z genetyki indica. Tę odmianę konopi stworzył amerykański emigrant w Holandii, który połączył jedną z holenderskich hybryd Amnesi z najlepszą odmianą Haze. Stąd powstała ta odmiana konopi indyjskich. Chociaż jest ona prosta w uprawie, to potrzebuje bardzo dużo czasu, zanim będzie gotowa do zbioru.

W uprawie indoor (w zamkniętym pomieszczeniu) czas ten wynosi około 120 dni, z czego 10-11 tygodni zajmuje je samo kwitnienie, co jest typowe dla sativ, ale za to jest jedną z odmian, które przynoszą największe zbiory. Jej wysokość osiąga od 80 do 140 cm w warunkach indoor. Jest to idealna odmiana, która w ciepłym klimacie świetnie się rozwinie w uprawie na zewnątrz. Jest ona jednak bardzo wrażliwa na owady, złą pogodę i różne choroby, dlatego należy poświęcić jej szczególną uwagę.

Nasiono tej odmiany marihuany posiałem dokładnie 20-go kwietnia 2021 roku. Odmiana ta była hodo-wana przeze mnie w warunkach domowych bez udziwnień. Mimo to pięknie wyrosła, a to dlatego, że do mojego mieszkania pada dużo światła naturalnego – słonecznego od strony wschodniej i zachodniej.

Difenbachia Seguiny

Difenbachia (Dieffenbachia) to rodzaj roślin należących do rodziny obrazkowatych. Jej różne odmiany zdobią nasze mieszkania, biura oraz obiekty użyteczności publicznej, ale najczęściej spotykaną w uprawie doniczkowej jest Difenbachia Seguiny, która ma ciemnozielone, biało-nakrapiane liście (do-kładnie takie, jakie widzisz na poniższym zdjęciu, które zrobiłem w moim dziennym pokoju).

Nazwa dieffenbachii pochodzi od cesarskiego ogrodnika, który uprawiał ją na wiedeńskim dworze. To roślina pochodząca z tropikalnych lasów brazylijskich, a w domach uprawiana jest od ponad 150 lat.

Difenbachia posiada wzniesiony, zwarty pokrój i może sięgać od kilkudziesięciu centymetrów do nawet 2 metrów wysokości, a jej ozdobą są duże, owalne, dwukolorowe liście, które posiadają charaktery-styczne rozlano-nakrapiane wzory w kolorze białym lub żółtym. W dogodnych warunkach może szybko przyrastać... Kwitnie bardzo rzadko i zaleca się usuwanie kwiatów, żeby nie osłabiały rośliny.

Roślina ta ma jednak swoje wymagania. Nie lubi ostrych promieni słonecznych, gdyż preferuje półcień. Na pełnym słońcu może spowodować to poparzenie liści. Latem doceni intensywne podlewanie i nawil-żanie liści. Uprawiając tę piękną roślinę w domu, należy jednak uważać na jej trujące właściwości.

Epipremnum złociste

Jest to roślina pnąca, którą na pewno widziałeś nie raz. Ma wspaniałe, pstre liście, które jeszcze dodają jej niezwykłego uroku. Roślina rozrasta się dość szybko i błyskawicznie tworzy nowe, kanciaste pędy o żółto-zielonym kolorze, które mogą osiągnąć nawet kilka metrów długości. Delikatnie opadają lub wiją się, dlatego roślina ta najlepiej prezentuje się na wysokich półkach, a także w kwietnikach. Ponieważ roślina ta nie jest szczególnie wymagająca, można spotkać ją w biurach i budynkach użyteczności publicznej. Epipremnum złociste idealnie nadaje się również do każdego mieszkania, ponieważ roślina ta jest bardzo łatwa w pielęgnacji, dlatego tak chętnie uprawiana jest w naszych domach.

Ta roślina pnąca najlepiej będzie się rozwijać na stanowisku bardzo jasnym. Powinno być ono jednak osłonięte przed bezpośrednimi promieniami słonecznymi. Można jednak ustawić ją także w półcieniu, chociaż warto pamiętać, że pstrokate odmiany potrzebują nieco więcej światła (przy braku promieni blaszki tracą intensywność koloru). Epipremnum złociste nie potrzebuje okresu spoczynku, dlatego cały rok można uprawiać tę roślinę doniczkową w temperaturze od 22 do 24 stopni Celsjusza.

Musimy pamiętać, żeby ostrożnie podlewać tę roślinę, ponieważ nie lubi ona ani zbyt suchego, ani zbyt mokrego podłoża. Przede wszystkim nie lubi mieć przemoczonych korzeni (zalegająca woda jest dla niej najbardziej zabójcza). Roślinę należy podlewać często, ale niezbyt obficie. Za każdym razem (przed podlaniem rośliny) sprawdź, czy podłoże jest już przeschnięte. Uprawa epipremnum zimą prawie się nie różni od letniej. Trzeba pamiętać tylko, by roślinie zapewnić bardziej wilgotne powietrze, ponie-waż ogrzewanie centralne może je wysuszać. Dlatego w pobliżu doniczki ustaw nawilżacz powietrza lub po prostu niewielką miseczkę wypełnioną wodą. Możesz także codziennie zraszać liście.

Dodam, że epipremnum złociste bardzo dobrze znosi cięcie, a ponieważ szybko rośnie, możesz co roku skracać zbyt długie i przeszkadzające pędy bez żadnych obaw. Uzyskane sadzonki można wykorzystać do rozmnażania. Bardzo szybko ukorzeniają się wstawione do wody. Ukorzenione sadzonki wsadza się do zwykłej ziemi uniwersalnej lub do kwiatów doniczkowych. Warto zadbać także o warstwę drenażu na dnie doniczki (ja stosuję keramzyt ogrodniczy, który ma postać zaokrąglonych lub owalnych granulek o różnej wielkości). Dzięki temu epipremnum nie będzie narażone na przemoczenie korzeni.

Figowiec benjamina

Figowiec benjamina (nazywany potocznie fikusem płaczącym czy beniaminkiem) należy do rodziny morwowatych. W naturze roślina ta jest dużym drzewem, które występuje w Azji południowej, północnej Australii i na wyspach obszaru Oceanii. Fikus benjamina w mieszkaniu osiąga do około dwóch metrów wysokości, a jeśli pozwoli mu się rosnąć wyżej to może osiągnąć nawet 5 metrów. W sprzedaży można spotkać również odmiany miniaturowe. Figowiec ten posiada zwisający pokrój (skąd jego potoczna nazwa – płaczący) oraz małe, skórzaste i błyszczące liście gęsto osadzone na gałązkach. Rośliny te, gdy mają zapewnione odpowiednie warunki, mogą wykształcać korzenie powietrzne.

Jest łatwy w pielęgnacji choć równocześnie znany jest z tego, że łatwo zrzuca liście. Fikus benjamina lubi dużą ilość światła, ale nie należy ustawiać go przy oknie wychodzącym na południe, gdyż nie znosi silnego i bezpośredniego nasłonecznienia. Fikus przyzwyczaja się do miejsca, w którym stoi i do kierunku padania światła. Fikus benjamina dobrze rośnie w temperaturze pokojowej.

Roślina ta potrzebuje żyznego podłoża – przepuszczalnego, zawierającego dużo próchnicy i substancji pokarmowych. Woda do podlewania fikusa benjamina powinna być miękka, najlepiej przegotowana. Podlewamy roślinę wtedy, gdy powierzchnia ziemi lekko przeschnie. Fikus ten lubi być zraszany, a do tego regularnie nawożony (raz na dwa tygodnie nawozem do roślin o zielonych liściach).

Na koniec jako ciekawostkę dodam, że figowiec benjamina jest oficjalnym drzewem miasta Bangkok w Tajlandii, która od niedawna stała się jednym z moich ulubionych krajów azjatyckich. Bangkok jest stolicą i największym miastem Tajlandii. Dziś jest to wielka metropolia, pełna kontrastów i widocznych gołym okiem wpływów kultur sąsiednich krajów. Według Światowej Organizacji Meteorologicznej, Bangkok jest najgorętszą stolicą na świecie. Bangkok jest również najczęściej odwiedzanym przez turystów miastem na świecie i jest świetnym miejscem na odkrywanie nowych smaków i wrażeń.

Filodendron Green Princess

Gatunek tej rośliny urzeka i chwyta za serce przede wszystkim swoją prostotą i niesłychaną elegancją. Liście tej rośliny doniczkowej mają prosty, owalny kształt i charakteryzują się gładką, zieloną powierzch-nią. W uprawie doniczkowej gatunek ten dorasta do około 50-60 cm wysokości. Zachwycająco zgrabny i zwarty pokrój, a także pionowy i stosunkowo niski wzrost powoduje, że roślina ta nie wymaga dodatko-wych podpór. Jest to niezwykła odmiana, która wnosi do wnętrz egzotykę oraz zachwyca prostym wyglądem, a dodatkowo nie należy do grupy roślin wymagających szczególnej pielęgnacji.

Roślina ta preferuje lekko zacienioną pozycję z pośrednim światłem słonecznym. Najlepiej czuje się w temperaturach od 18 do 25 stopni Celsjusza. Nie znosi przeciągów i potrzebuje zdrenowanego podłoża. Roślinę podlewamy dopiero wtedy, gdy jej górna warstwa będzie sucha. Należy podlewać ją przegoto-waną wodą w temperaturze pokojowej. Korzystnie na wygląd liści wpływa zraszanie ich rozpylaczem.

Filodendron Imperial Green

Tę roślinę egzotyczną kupiłem w Mrówce, w której jest szeroki wybór roślin doniczkowych (znajdziesz nie tylko popularne gatunki domowych kwiatów doniczkowych, ale również te mniej znane). Ta pocho-dząca z Kolumbii roślina egzotyczna jest niezwykle piękna. Ma duże, błyszczące i soczyście zielone liście, które mają owalny kształt i osadzone są niezwykle blisko siebie na sztywnej łodydze. Jego pokrój przybiera zwartą i krzaczastą formę, dlatego dobrze poradzi sobie prowadzony przez dłuższy czas bez dodatkowej podpory. Jest ceniona za niezwykłą urodę, łatwość w uprawie oraz szybki przyrost. W warunkach domowych dorasta do około 100 cm wysokości. Roślina ta doskonale oczyszcza powietrze z toksyn. Jeżeli poszukujesz rośliny o niewielkich wymaganiach uprawowych i eleganckim wyglądzie, która wniesie do Twojego wnętrza nieco zieleni, to ten gatunek rośliny jest właśnie dla Ciebie.

Juka

Juka należąca do rodziny agawowatych to piękna roślina, która dobrze czuje się we wnętrzach i bezproblemowo znosi warunki domowe. Występuje przede wszystkim w Ameryce Północnej, Ameryce Środkowej i na Azorach. Potocznie bardzo często nazywamy ją palmą, jednak z przyrodniczego punktu widzenia palmą nie jest. Juka należy do wiecznie zielonych roślin drzewiastych i charakteryzuje ją bardzo ciekawa budowa. Najczęściej występuje ona w postaci sztywnej, zdrewniałej łodygi, z której wyrastają rozety wąskich, spiczastych i ostrych liści. Jej doniczkowe odmiany kwitną stosunkowo rzadko. Natomiast kwiaty juki ogrodowej grupują się w długie i gęsto kwiatostany białych lub kremowych „dzwonków”. W naturalnym środowisku juka może osiągnąć nawet piętnaście metrów wysokości, a w warun-kach domowych lub ogrodowych maksymalnie dwa metry. Juka słynie z łatwości w pielęgnacji, dlatego idealnie sprawdzi się jako roślina doniczkowa początkujących hodowców. Wystarczy zaspokoić jej podstawowe potrzeby, a odwdzięczy się pięknymi, bujnymi i zielonymi rozetami liści.

Juka: stanowisko – W środowisku naturalnym juki rosną na dużych, otwartych przestrzeniach, takich jak pustynne tereny preriowe. W warunkach tych mają zapewnioną dużą ilość światła słonecznego. W domu najlepiej więc ustawić je w bardzo jasnym, nasłonecznionym miejscu. Juka świetnie sprawdzi się więc na przykład w pokoju z oknami na południe. Postawiona w cieniu lub półcieniu bardzo szybko zacznie bowiem obumierać. Przy niedoborze światła jej liście staną się blade i wiotkie.

Juka: temperatura – Juka pochodzi z bardzo ciepłego klimatu. W związku z tym wysoką temperaturę należy zapewnić jej również w domu. Najlepiej będzie czuć się w cieple (około 22–24 °C).

Juka: podłoże – Jukę... sadzić można w ziemi uniwersalnej lub w specjalnej glebie przeznaczonej właśnie tej grupie roślin. Najlepiej czuje się ona w lekkim, słabokwaśnym podłożu. Aby zapewnić jej najlepsze warunki, można zmieszać w równych ilościach ziemię darniową, ziemię liściową i piasek.

Juka: przesadzanie – Jukom nie trzeba co roku kupować nowej doniczki. W zupełności wystarczy na wiosnę wymienić im jedynie górną warstwę ziemi. Młode rośliny należy przesadzać co dwa lata, starsze nawet o trzy lub cztery bądź wtedy, gdy ich korzenie całkowicie wypełnią doniczkę.

Juka: nawożenie – W okresie wegetacji raz na dwa tygodnie warto zasilać jukę nawozem wieloskładnikowym do roślin zielonych. W okresie spoczynku (...) nie należy jej nawozić.

Kawa arabska

Kawa arabska jest rośliną egzotyczną i znaną głównie jako źródło ziaren do przygotowywania cenione-go, aromatycznego napoju. Coraz większą popularność zdobywa uprawa kawy w doniczce w warun-kach domowych. Jak się okazuje doniczkowa uprawa kawy w domu wcale nie jest taka trudna.

Roślina ta posiada liczne walory dekoracyjne, dlatego stanowić będzie ciekawy, egzotyczny akcent dekoracyjny naszego mieszkania. Jest idealną ozdobą do kuchni i salonu. U mnie roślina ta zdobi kuchnię, którą mam od strony wschodniej. Jest dość rzadko uprawiana w mieszkaniach jako roślina doniczkowa, choć należy do roślin raczej łatwych w uprawie w warunkach domowych. Jej przetrwanie w domowych uprawach zawdzięczamy głównie miłośnikom uprawy rzadkich i wyjątkowych okazów flory.

Kawa arabska uprawiana w domu, przy zapewnieniu bardzo dobrych warunków do wzrostu, może osiągnąć nawet do dwóch metrów wysokości, przeważnie jednak nie przekracza 1-go metra. Na ogół liście kawy arabskiej, które wyrastają zawsze po dwa na przeciw siebie, są ciemnozielone, lekko karbowane i błyszczące. W okresie letnim na kawie pojawiają się małe kwiaty barwy śnieżnobiałej o wyraźnym zapachu. U form karłowych, przeznaczonych do uprawy w mieszkaniach, kwiaty pojawiają się już w drugim roku uprawy. Roślinę będą zdobiły też owoce, które najpierw będą zielone, a potem – podczas dojrzewania – przebarwią się na czerwono. Dojrzałe owoce mogą zdobić roślinę nawet przez pół roku. W miarę upływu czasu owoce nie miękną i nie psują się, a jedynie wysychają.

Domowa uprawa kawy w doniczce wymaga zapewnienia roślinie stanowiska jasnego i ciepłego. Nie należy jednak rośliny narażać na bezpośrednie słońce. Najlepsza będzie wystawa wschodnia lub zachodnia. Latem kawa najlepiej rośnie w temperaturze 25°C. Natomiast zimą temperatura może spaść do około 16°C. Na zbyt duże wahania temperatury roślina zareaguje zrzucaniem liści.

Latem kawa arabska uprawiana w doniczce wymaga obfitego podlewania (co najmniej dwa razy w tygodniu). Do podlewania kawy należy używać miękkiej wody, lejąc ją od góry doniczki, a nie do podstawki. Gleba w doniczce nie powinna jednak pozostawać zbyt długo mokra, dlatego po kwadransie nadmiar wody należy wylać z podstawki. Ta roślina egzotyczna lubi wilgotne powietrze, dlatego też warto ją również zraszać. Natomiast w okresie zimowym zabiegi te oczywiście ograniczamy.

Monstera dziurawa

Monstera dziurawa naturalnie występuje na terenach lasów tropikalnych, rozciągających się od południowego Meksyku po krańce Ameryki Środkowej. Natomiast w Polsce gatunek ten jest uprawiany jako roślina ozdobna. Od kilku lat jej popularność rośnie w zastraszającym, monsterowym tempie. Popularność tej rośliny zawdzięczamy bardzo okazałym, dużym liściom i niewielkim wymaganiom środowiskowym. Każdy początkujący fan roślin powinien właśnie od niej zacząć swoją przygodę. Jak ją uszczęśliwić? Przede wszystkim podlewaj ją dopiero wtedy, gdy podłoże będzie suche. Monstera dziurawa nie jest amatorką słońca, dlatego najlepiej będzie czuła się w półcieniu. Spokojnie możesz postawić ją więc w głębi pokoju, gdzie nie docierają bezpośrednie promienie słoneczne.

Ozdobą tego niezwykłego gatunku są nie tylko bardzo okazałe i duże liście, które osiągają średnicę nawet 60 cm. Monstera dziurawa wytwarza również liczne korzenie powietrzne, które nadają tej roślinie charakteru i umożliwiają jej pięcie się w górę. Młode liście są jasno zielone, z czasem jednak nabierają ciemniejszego koloru, a na ich powierzchni pojawiają się charakterystyczne wcięcia i dziury. Dorosłe okazy tego gatunku zaskakują ciekawym kwitnieniem. Wytwarzają piękne, kolbiaste kwiatostany, które otoczone są kremową, pochwiastą przysadką. Roślina ta wydaje również jadalne owoce o smaku kwaśnego ananasa, które jednak rzadko pojawiają się w naszych warunkach domowych.

Monstera dziurawa rośnie powoli i stopniowo (w ciągu roku wypuszcza do dwóch liści). Uprawiana w domu jako roślina ozdobna dorasta do około trzech metrów wysokości, dlatego sprowadzając ją do mieszkania, warto pamiętać o zapewnieniu jej odpowiednio dużej przestrzeni. Jeśli chcemy, by nasz egzemplarz piął się w górę, zapewnijmy mu mocną podporę np. w postaci palika kokosowego.

Jest rośliną niewymagającą i łatwą w uprawie. Wymaga minimalnej pielęgnacji i dostosuje się do większości warunków. Świetnie żyje jej się z osobami zapominalskimi. Początkującym wybacza błędy pielęgnacyjne, a gdy opanuje się zabiegi pielęgnacyjne, odwdzięcza się cudownymi, dziurawymi liśćmi, które można – a nawet powinno się – przecierać wilgotną szmatką. Dobrze jest też liście regularnie zraszać miękką wodą, ponieważ jest to roślina tropikalna, która uwielbia dużą wilgotność powietrza.

Monstera Monkey Mask

Monstera Monkey Mask to w rzeczywistości silnie płożące pnącze, które nie osiąga tak imponujących rozmiarów, jak jej siostra. Może dorosnąć do około jednego metra wysokości. Jej liście są jasno zielone, sercowate, lekko wydłużone, a do tego z licznymi otworami. Jako roślina domowa nie jest zbyt wymaga-jąca i dzięki temu jest idealna dla początkujących wielbicieli roślin. Tak, jest łatwa w uprawie. Nie ma wysokich wymagań i bardzo dobrze znosi warunki panujące w mieszkaniu. Stanowisko dla tej monstery powinno być jasne do półcienistego (nie znosi bezpośredniego nasłonecznienia). Najlepsza temperatu-ra dla tej rośliny doniczkowej to 18-22°C. Roślina ta lubi stałą, umiarkowaną wilgotność podłoża. Latem należy podlewać ją raz w tygodniu, zimą – rzadziej. Lubi też wysoką wilgotność powietrza, dlatego warto regularnie spryskiwać liście wodą. Ma zdolność oczyszczania powietrza z substancji toksycznych wydzielanych m.in. przez meble, wykładziny czy plastikowe obudowy sprzętów domowych.

Paprocie doniczkowe

Paprocie rosły na Ziemi już wiele lat temu i trochę pierwotny wygląd zachowały do dzisiaj. Jednak w przeciwieństwie do swoich praprzodków, tworzących potężne lasy, dzisiejsze paprocie rosną raczej niewielkie. Doskonale nadają się jako rośliny doniczkowe do mieszkań, które nie mogą zaoferować zbyt dużo światła dziennego. W uprawie paproci doniczkowych najodpowiedniejsze jest miejsce z dużą ilością rozproszonego światła. Część gatunków paproci dobrze radzi sobie też w półcieniu. Nieodpo-wiednie są stanowiska, gdzie paproć narażona byłaby na bezpośrednie padanie promieni słonecznych, szczególnie latem, a to dlatego, że zbyt silne słońce prowadzi do oparzeń liści.

Prawie wszystkie paprocie potrzebują wysokiej wilgotności powietrza, ponieważ są roślinami runa leśnego w wilgotnych lasach. Dlatego też ważnymi zabiegami w pielęgnacji paproci doniczkowych są regularne zraszanie liści i częste podlewanie. Bryła korzeniowa paproci nie powinna nigdy przesychać. Jednocześnie nadmiar wilgoci zagraża zgnilizną korzeni. Zimą podlewanie należy ograniczyć. Paprocie podlewamy odwapnioną wodą, ponieważ wymagają niskiego pH podłoża (gleby). Do uprawy stosujemy podłoże o kwaśnym odczynie. Najlepszym rozwiązaniem jest zakup specjalnego podłoża dla paproci. Od marca do sierpnia regularnie nawozimy paprocie, stosując płynny nawóz do paproci.

Pielęgnacja paproci doniczkowych nie zawsze jest łatwa. Szczególnie w sezonie grzewczym, czyli w okresie jesienno-zimowym, gdy ilość światła słonecznego jest skąpa, a powietrze w domach lub mieszkaniach suche, w wyniku ogrzewania. Wówczas roślinom często dokuczają choroby i szkodniki paproci doniczkowych. Dlatego też wybierając gatunki paproci do uprawy w domu lub mieszkaniu, skłaniajmy się ku tym najbardziej odpornym i najmniej wymagającym.

Jako ciekawostkę dodam, że paprocie doniczkowe mają największą wśród roślin pokojowych zdolność oczyszczania powietrza. Skutecznie pochłaniają toksyny oraz, dzięki intensywnej transpiracji, nawilżają powietrze. Niezaprzeczalne są też ich wartości dekoracyjne. Wybór gatunków paproci doniczkowych jest bardzo szeroki, jednak nie wszystkie dobrze znoszą warunki panujące w mieszkaniach.


Przewiń stronę do góry.